Success Story, Part I Συνέντευξη από την Λυδία Παπαϊωάννου


‘’Από μικρή , με το που γυρνούσα από το σχολείο, δεν προλάβαινα να πετάξω την
τσάντα κάτω και το χέρι μου βρισκόταν δια μαγείας αγκαλιά με το τηλεκοντρόλ.
Έβαζα MAD στην διαπασών , και κοιτούσα την Λυδία Παπαϊωάννου, σαν να είναι
alien, ελπίζοντας με έναν μαγικό τρόπο να με βάλει και εμένα μέσα στο μαύρο
κουτί. Λίγα χρόνια μετά, είδα την ομιλία της στο TEDxUniversityofPiraeus , πλέον
χωρίς να κάνεις τις κλασσικές της πλάκες , όπως τότε στο Funked, αλλά μιλώντας
στον κάθε θεατή χωριστά, για κάτι πολύ σημαντικό. Έκλεισα την ομιλία, και αμέσως
ήθελα να παλέψω όπως εκείνη , για να πραγματοποιήσω αυτό που όντως θέλω.
Ξεκίνησα από εκείνη κιόλας την ημέρα, και αμέσως μετά ; Ήθελα να της πάρω
συνέντευξη! ‘’

  • Λυδία, για να τα πάρουμε από την αρχή, οι περισσότεροι σε γνωρίσαμε
    από το «MAD TV», και μάλιστα με τις ατάκες σου μπορούμε να πούμε πως
    άφησες το στίγμα σου (το «Funked» νομίζω δεν θα το ξεχάσει ποτέ κανείς
    σαν εκπομπή). Τι σου έμεινε από το MAD ; Θεωρείς ότι ήταν για εσένα το
    πρώτο βήμα για να καταφέρεις αυτά που έκανες ως σήμερα ;
    Η εμπειρία του MAD με καθόρισε σε τεράστιο βαθμό καθώς αυτή η πρώτη
    μου επαφή με την προβολή και την έκθεση έγινε σε ένα πλαίσιο πολύ
    ευχάριστο, αθώο και ελεύθερο. Είχα από το κανάλι απόλυτη ελευθερία
    έκφρασης και δημιουργίας με αποτέλεσμα να ανακαλύψω πολλές πτυχές
    του εαυτού μου.

  • Έπειτα, προσωπικά σε θυμάμαι ως διευθύντρια του περιοδικού
    Cosmopolitan. Στην ομιλία σου λοιπόν στο TEDxUniversityofPiraeus ,
    ανέφερες πως παραιτήθηκες για να κάνεις κάτι δικό σου. Πως πήρες μια
    τόσο σημαντική απόφαση, ενώ βρισκόσουν σε μια τόσο σημαντική θέση;
    Προτείνεις στην νέα γενιά να ρισκάρει;
    Παραιτήθηκα γιατί ο κλάδος του εντύπου δεν με ιντρίγκαρε πια και παράλληλα
    μου είχε μπει στο μυαλό η ιδέα της τωρινής μου εταιρείας, οπότε έπρεπε να
    αποδεσμευτώ από την προηγούμενη κατάσταση, όσο «δεμένη» κι αν ήμουν
    συναισθηματικά και πρακτικά! Σε γενικές γραμμές ναι, πιστεύω ότι πρέπει να
    ρισκάρουμε για τους στόχους μας, όχι όμως με την έννοια πάμε κι όποιον πάρει
    ο χάρος, αλλά μεθοδικά.
  • Τελικώς, το κάτι δικό σου το κατάφερες, και έγινες ιδρύτρια της Athens
    Coconut. Όμως, όντως το να δημιουργείς κάτι δικό σου από το μηδέν σε
    γεμίζει, ή ήρθες αντιμέτωπη με δυσκολίες που δεν περίμενες;
    Όταν δημιουργείς κάτι δικό σου, κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις (συνήθως τον
    ύπνο σου χαχα). Ήρθα και έρχομαι συνέχεια αντιμέτωπη με προκλήσεις τις
    οποίες στην αρχή αντιμετώπιζα κυρίως μόνη, και τώρα με τη βοήθεια της
    ομάδας -ομαδάρας!- της Athens Coconut. Νομίζω αυτό το τελευταίο με γεμίζει
    περισσότερο απ’ όλα.
  • Είσαι ένα άτομο, που μέσα μάλιστα και από την παραπάνω ομιλία του
    φάνηκε να επιβεβαιώνει το moto «όπου υπάρχει θέληση υπάρχει και
    τρόπος». Ανέφερες πως έκανες πράγματα και έκλεισες δουλείες χωρίς να
    έχεις πάρει αρχικά το πτυχίο σου, και όμως έφτασες πολύ ψηλά,
    μοιράζοντας ελπίδα σε πολλούς από τους ακροατές σου, πίστεψε με.
    Θεωρείς πως όντως σε όλα υπάρχει τρόπος;
    Όχι, δεν πιστεύω ότι ΟΛΑ είναι εφικτά. Πιστεύω όμως ακράδαντα στην αξία και
    στη μαγεία του να είσαι Doer, του να σηκώνεις τα μανίκια και να πράττεις, προς
    οποιαδήποτε κατεύθυνση έχεις αποφασίσει να ακολουθήσεις, χωρίς να
    αυτομπλοκάρεσαι με δικαιολογίες όπως π.χ. ότι οι άλλοι έχουν περισσότερα
    μέσα/ κονέ/ χρήματα από εσένα.
  • Στις μέρες μας το να βρεις ένα εργασιακό περιβάλλον που να το αγαπάς,
    είναι αρκετά επίπονο και δύσκολο, και οι απογοητεύσεις είναι ποικίλες. 3
    πράγματα που θα συμβούλευες την νεολαία , ως Λυδία, πάνω στο
    συγκεκριμένο τομέα;
    Κάποιες φορές θα βρεθείς σε εργασιακά περιβάλλοντα που δεν σε εμπνέουν
    καθόλου, είναι μέρος της επαγγελματικής ζωής και συχνά από αυτές τις
    εμπειρίες παίρνουμε πολλά χρήσιμα μαθήματα που αξιοποιούμε στη συνέχεια.
    (Δεν μιλάω βέβαια για περιπτώσεις που προσβάλλεται η προσωπικότητα και η
    αξιοπρέπειά μας, από τέτοιες κατάστάσεις πρέπει να φεύγουμε αμέσως).
    Έπειτα, ο δρόμος προς μια dream job (που και αυτή θα έχει δύσκολες μέρες) θα
    μπορούσε να ανοίξει αν σηκώσεις, όπως περιέγραψα παραπάνω, τα μανίκια.
  • Αν κάνουμε άλλο ένα flashback στην ομιλία σου , θα δούμε στο τέλος να
    ρωτάς το κοινό και αυτό να σου απαντάει , θέλοντας, να περάσεις ένα
    μήνυμα. Αν σου ξαναδινόταν η ευκαιρία να κάνεις το ίδιο πράγμα πάλι , τι
    άλλο μήνυμα θα ήθελες να τους περάσεις ή τι ερώτηση θα τους έκανες;

Νομίζω θα μιλούσα για τη σημασία του να αλλάζεις γνώμη, έτσι ώστε να μην
παγιδεύεσαι από τον ίδιο σου τον εαυτό. Γιατί μερικές φορές, έχουμε ένα
στόχο, κολυμπάμε σαν το σολωμό ανάποδα στο ρεύμα για να τα καταφέρουμε,
όμως μέχρι να φτάσουμε, δεν αποκλείεται να έχουμε αλλάξει γνώμη,
προτεραιότητες, γούστα, επιθυμίες. Και ακριβώς επειδή έχουμε περάσει δια
πυρός και σιδήρου, μπορεί να φοβόμαστε να το παραδεχτούμε ακόμα και στον
ίδιο μας τον εαυτό! Όμως, ούτε το ποτάμι ούτε η ζωή γυρίζει πίσω. Γι’ αυτό
αξίζει να κάνουμε κατά καιρούς ένα τσεκ στον εαυτό μας για να είμαστε
σίγουροι ότι θέλουμε στα αλήθεια αυτό που έχουμε αποκτήσει.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία της Λυδίας εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=Qx2jxRJbIz0

Λυδία, σε ευχαριστούμε πολύ!!!

Επιμέλεια: Κλήμη Αθηνά

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *